Sesja zdjęciowa z oświadczyn w restauracji w Warszawie

Przed tą sesją w restauracji Floor No.2 w Warszawie ustaliliśmy z klientem dwa sygnały: wiadomość, po której podejdziemy do stolika, oraz włączenie światła jako znak, że może wyjąć pierścionek. Dla jego partnerki oświadczyny pozostawały niespodzianką, a moim zadaniem było uchwycić jej pierwszą reakcję.

Kiedy kobieta zauważyła skierowane na nią światło, odwróciła się i uśmiechnęła. Dopiero zaczynała rozumieć, że coś się dzieje, a mężczyzna już wyjmował pierścionek i przyklękał na jedno kolano. Właśnie dla tej pierwszej reakcji ustaliliśmy wcześniej sygnały i przyjechaliśmy przed parą.

Dwa sygnały przed oświadczynami w Floor No.2

Mężczyzna skontaktował się ze mną wcześniej, opowiedział o planowanych oświadczynach i umówił fotografowanie. Sam wybrał restaurację. Ustaliliśmy, jak spotkamy parę i w którym momencie podejdziemy do stolika.

Dla kobiety wszystko miało pozostać niespodzianką. Musieliśmy znaleźć się blisko w odpowiedniej chwili i wcześniej nie zdradzić przygotowań.

Przyjechałam z asystentem, który pomagał mi przy oświetleniu. Byliśmy na miejscu wcześniej i czekaliśmy na parę. Kiedy przechodzili obok, mężczyzna zauważył nas i dyskretnie mrugnął, tak aby partnerka niczego nie podejrzewała. Pierwszy kontakt mieliśmy za sobą; pozostało czekać na jego wiadomość.

Ustaliliśmy dwa sygnały. Kiedy mężczyzna będzie gotowy, napisze do mnie, a my podejdziemy do stolika. Włączone światło skierowane na kobietę miało być dla niego znakiem, że może zacząć oświadczyny.

Dzięki temu mogliśmy skoordynować działania bez rozmów przy parze. Mężczyzna wiedział, kiedy jesteśmy gotowi fotografować, a my nie musieliśmy zgadywać, kiedy pojawi się pierścionek.

Pierwszy uśmiech i oklaski pełnej sali

W restauracji wszystkie stoliki były zajęte. Po otrzymaniu wiadomości ostrożnie podeszliśmy bliżej, starając się nie przeszkadzać innym gościom. Asystent włączył światło i skierował je na kobietę.

Zauważyła je, odwróciła się i uśmiechnęła. W tej chwili mężczyzna wyjął pierścionek i uklęknął na jedno kolano.

Byłam skupiona na fotografowaniu: na jej twarzy, jego ruchu, dłoniach i odległości między nimi. Nie można poprosić o powtórzenie pierwszej reakcji, dlatego szczególnie zależało mi na tym, żeby ani na chwilę nie stracić pary z oczu.

Asystent zauważał też to, co działo się wokół. Później opowiedział mi, jak goście przy sąsiednich stolikach zamierali, patrzyli na parę i uśmiechali się. Po oświadczynach cała sala zaczęła klaskać.

Ta historia zyskała własną małą publiczność — ludzi, którzy przyszli spędzić wieczór w restauracji i niespodziewanie stali się świadkami ważnej chwili w czyimś życiu. Pocałunkom i uściskom po oświadczynach towarzyszyły uśmiechy i oklaski.

Portrety pary po oświadczynach: restauracja i hol

Po samych oświadczynach dalej fotografowaliśmy parę: razem przy stoliku, z bukietem róż, a także pierścionek w zbliżeniu. Później zrobiliśmy jeszcze kilka zdjęć w holu.

Sesji na zewnątrz nie planowaliśmy wcześniej. Mieliśmy jednak ze sobą sprzęt, więc zaproponowaliśmy parze krótkie wyjście — kilka zdjęć z dodatkowym oświetleniem i dymem na tle Pałacu Kultury i Nauki.

Umówiliśmy się, że najpierw złożą zamówienie w restauracji, a potem do nas wyjdą. Tak do reportażu z oświadczyn dołączyła krótka sesja w nocnej Warszawie.

Dodatkowa sesja w nocnej Warszawie ze światłem i dymem

W restauracji używaliśmy wąskiej wiązki światła, dzięki której mogliśmy oświetlić kobietę z pewnej odległości. Na zewnątrz zmieniliśmy ustawienie i zaczęliśmy pracować z oktaboksem — modyfikatorem, który zmiękcza światło.

Ta spontaniczna część wymagała trochę pomysłowości. Nie zabraliśmy drugiego statywu oświetleniowego, więc w jednej ręce trzymałam aparat, a w drugiej lampę z oktaboksem. Asystent w tym czasie rozpylał dym za parą.

Było to fizycznie trudne. Do tego wiał wiatr i dym szybko się rozpraszał. Trzeba było zdążyć ze zdjęciem, zanim zniknie zza pary i przestanie być widoczny w świetle.

To konkretna wskazówka na kolejne sesje: nawet dla kilku dodatkowych portretów warto zadbać o statyw do lampy. Szczególnie gdy asystent zajmuje się jednocześnie innym efektem. Przy pracy z dymem na zewnątrz trzeba też uwzględnić wiatr — kształt dymu nieustannie się zmienia.

Ulubiony kadr — na jednym kolanie przed Pałacem Kultury i Nauki

Najbardziej lubię plenerowy kadr, na którym mężczyzna klęczy przed kobietą na jedno kolano, a za nimi widać oświetlony Pałac Kultury i Nauki.

Właściwe oświadczyny odbyły się już wcześniej w restauracji. Na ulicy mężczyzna zaimprowizował i powtórzył tę pozę. Tak powstało kolejne zdjęcie z tego wieczoru, tym razem z nocnym miastem w tle.

Te dwie części sesji uzupełniają się. W restauracji zostały uchwycone zaskoczenie, pierwszy uśmiech i reakcja na pierścionek. Na zewnątrz para miała chwilę, żeby razem stanąć przed aparatem, a ja mogłam zrobić portrety ze światłem i dymem, które wymyśliliśmy już w trakcie wieczoru.

Dalszy ciąg historii i pierwsze gotowe zdjęcia

Następnego dnia spotkaliśmy się ponownie na dodatkowej sesji na warszawskim Starym Mieście. Po wieczornych oświadczynach w restauracji i zdjęciach z dymem pod Pałacem Kultury i Nauki para zyskała jeszcze jedną serię fotografii z tej podróży.

Tego samego dnia poprosili o kilka kadrów z oświadczyn, żeby jak najszybciej pokazać je bliskim, póki wrażenia były świeże. Udało mi się sprawnie przygotować zdjęcia i wysłać je już wieczorem.

Mężczyzna podziękował mi za profesjonalizm. Cieszyłam się, że pierwsze zdjęcia tak szybko trafiły do pary i mogli podzielić się tym wydarzeniem z bliskimi.

Ustalenia, które pomogły podczas tej sesji

Podczas tej sesji szczególnie pomogło proste ustalenie: najpierw wiadomość od klienta, później nasze podejście do stolika i włączenie światła jako sygnał gotowości. Jeśli oświadczyny mają pozostać niespodzianką, omówcie wcześniej z fotografem miejsce, moment rozpoczęcia i sposób kontaktu, który nie zwróci uwagi drugiej osoby.

W pełnej restauracji ważne jest ustalenie, jak podejść do pary i skąd fotografować. Przyjechaliśmy wcześniej i użyliśmy kierunkowego światła, aby pracować z pewnej odległości. Uzgodnione działania pozwoliły mi skupić się na twarzach i ruchach pary w tej krótkiej chwili, gdy pojawił się pierścionek.

Warto omówić też zdjęcia po oświadczynach. Tego wieczoru pomysł wyjścia na ulicę pojawił się już na miejscu: mieliśmy ze sobą sprzęt, a para zgodziła się kontynuować sesję. Jeśli zależy wam na osobnej serii z dodatkowym oświetleniem lub dymem, najlepiej porozmawiać o tym wcześniej — łatwiej wtedy przygotować sprzęt i zaplanować czas na portrety.